Jestem ZŁYm

Dotarło do mnie wreszcie. Ja nie jestem żadnym bohaterem. Jestem kimś wręcz przeciwnie innym. Jestem antybohaterem, jestem głównym złym. Jestem Nemezis. Jak Joker (tylko z gorszym poczuciem humoru). Jak Goblin (tylko bez latającej deski i gadżetów w stylu bombek). Jak Doktor No (tylko bez pieniędzy). Jak Adolf H. (tylko nie mam wąsa).

Jestem po prostu Zły.

Ale jak ? Ktoś zapyta. Ty? Nie żartuj, przecież cię znam. Ktoś powie.

Czy na pewno ?

W domu wiecznie marudzę, krzyczę na żonę, jestem sarkastycznie wręcz złośliwy wobec dzieci. Okrutnie ignorancki wobec teściowej. Ostatnio nawet jestem mega wulgarny.  Dla czego taki się stałem ? Mam kilka hipotez, prawdopodobnie każda z nich jest prawdziwa i się nakłada na siebie to wszystko. Ale to nie jest istotne teraz. Teraz sedno sprawy jest takie: Dzisiaj zdałem sobie sprawę że jestem zły. I że rozumiem dla czego na świecie pojawiają się ŹLI tacy jak ja.

ZŁY nie czuje się złym. Myśli, że jest dobrze. Zna rozwiązanie na dręczące go i często innych problemy. Nie rozumie głupich wręcz zachowań innych ludzi. Chciałby dać im dobre rady a ci, którzy są na nie odporni nich spadają na szczaw.

Tak jak ja w domu, ciągle marudzę i mędzę: kubek po piciu od razu do zmywarki włóż. Talerz po jedzeniu do zmywarki. Buty zdejmij i odłóż zanim wejdziesz dalej. Schowaj te nożyczki z zasięgu ręki Kingi. Wysmarkaną chusteczkę od razu do kosza. Pościel łóżko jak tylko wstaniesz. Jak schowasz zabawki po zabawie to Kinga ich nie weźmie. Rano zanieś piżamę na swoje miejsce to nie będziesz musiała wieczorem szukać. Wyłącz komputer przed wyjściem do pracy. Nie idź do kościoła jak jesteś chora!

I wiele, wiele innych.

I zawsze myślałem, że robię to dla dobra innych. Dopiero potem sobie uświadomiłem, że to ja jestem tym złym. Że jestem zrzędą i marudą. I że nie mam racji.

Bo jestem Nemezis dobra, główny boss, wróg nr. 1.